Για τους Σάκο και Βαντσέτι

top, Ιστορία

Σαν σήμερα πριν 90 χρόνια (23 Αυγούστου 1927) δολοφονούνται στην ηλεκτρική καρέκλα από το κράτος των ΗΠΑ δύο από τις πιο γνωστές και ηρωικές φυσιογνωμίες του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, οι Ιταλοί μετανάστες αναρχικοί Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι.

Καταδικάστηκαν για ληστεία και φόνο που δεν διέπραξαν ποτέ, με ψεύτικα στοιχεία που δεν αποσύρθηκαν ακόμα κι όταν οι πραγματικοί δράστες συνελήφθησαν για άλλη υπόθεση και ομολόγησαν. Αυτό αποδεικνύει ότι εκτελέστηκαν για τις ιδέες τους και την πολιτική και συνδικαλιστική τους δράση.

«Αυτός ο άνδρας, (ο Vanzetti) αν και μπορεί να μην διέπραξε το έγκλημα που του αποδίδεται, είναι παρόλα αυτά ένοχος, επειδή είναι εχθρός των θεσμών μας» φέρεται να δήλωσε ο πρόεδρος του δικαστηρίου προς τους ενόρκους κατά τη διάρκεια της δίκης.

Στην υπεράσπιση τους έγινε ένα συγκλονιστικό παγκόσμιο ρεύμα αλληλεγγύης, ενώ συγκινητική και πρωτοφανής ήταν η ατρόμητη και ανθρώπινη ταυτόχρονα στάση που κράτησαν μέχρι την τελευταία τους ανάσα. Έγιναν σύμβολο διεθνισμού και ταξικής αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο, σε ένα αγώνα που ένωσε κομμουνιστές, αναρχικούς, σοσιαλιστές και ριζοσπάστες εργάτες.

Ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι, κατά τη διάρκεια της δίκης είπε προς το δικαστήριο:

«Ξόδεψα την πρώτη δίκη για να αποδείξω ότι δεν έκανα φόνο. Όμως, δεν κατηγορούμαι για αυτό και άργησα να το καταλάβω. Κατηγορούμαι επειδή είμαι αναρχικός. Και είμαι πράγματι αναρχικός. Κατηγορούμαι γιατί είμαι Ιταλός. Και είμαι πράγματι Ιταλός». Αλλά είμαι τόσο σίγουρος πως έχω το δίκιο με το μέρος μου, ώστε αν μπορούσατε να με εκτελέσετε δυο φορές, και αν μπορούσα να ξαναγεννηθώ ακόμα δύο, θα ζούσα την ίδια ζωή και θα έκανα ότι έχω ήδη κάνει.

Ήταν ξεκάθαρο ότι καταδικάστηκαν και ως μετανάστες στα πλαίσια της σκληρής ρατσιστικής πολιτικής που εφάρμοζαν οι ΗΠΑ.

Στο τελευταίο του γράμμα προς το γιο του, ο Νικόλα Σάκο έκλεινε με τα εξής λόγια:

Χαμήλωσε λίγο τον εαυτό σου, μόνο ένα βήμα, για να βοηθήσεις τους αδύναμους στο πλάι σου.
Τους αδύναμους, που ζητούν βοήθεια, τους διωκόμενους και τα θύματα.
Είναι φίλοι σου, φίλοι δικοί μου και δικοί σου, είναι οι σύντροφοι που παλεύουν,
Ναι και καμιά φορά πέφτουν.
Όπως ο πατέρας σου, ο πατέρας σου και ο Bartolo, έπεσαν στη μάχη.
Πάλεψαν και έχασαν τη ζωή τους μόλις χθες, στη διεκδίκηση της ευτυχίας και της ελευθερίας για όλους.

Στον αγώνα της ζωής, θα βρεις περισσότερη αγάπη.
Και επίσης στον αγώνα, είναι που θα σ’ αγαπήσουν.

Η είδηση της εκτέλεσης έβγαλε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους των έξι ηπείρων. Στη Γενεύη χιλιάδες διαδηλωτές καταστρέφουν οτιδήποτε αμερικανικό βρίσκεται στο δρόμο τους, αυτοκίνητα, καταστήματα, κινηματογράφους που πρόβαλλαν αμερικανικές ταινίες. Στο Παρίσι η αμερικανική πρεσβεία περικυκλώνεται από τανκς προκειμένου να προστατευθεί. Στη Γερμανία ξεσπάνε βίαια επεισόδια με αποτέλεσμα έξι άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους.

Τον Ιούλη του 1977 οι αρμόδιες αρχές της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, (εκεί όπου εκτελέστηκαν) εξετάζοντας την υπόθεση, κατέληξαν στο συμπέρασμα «ότι οι Σάκο και Βαντσέτι κατεδικάσθησαν και εκτελέστηκαν αδίκως». Ο τότε κυβερνήτης της Πολιτείας, ελληνικής καταγωγής Μιχαήλ Δουκάκης, αναγνώρισε την αθωότητα τους και κήρυξε την Τρίτη 23 Αυγούστου 1977, τη ημέρα δηλαδή που συμπληρώνονταν 50 χρόνια από το θάνατό τους – «Ημέρα Μνήμης των Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι».

Στο αποχαιρετιστήριο γράμμα του, ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι έγραψε:

«Αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά, η ζωή μου θα είχε μείνει μια ασήμαντη αποτυχημένη ζωή. Τώρα πλέον ξέρουμε πως δεν αποτύχαμε: αυτή ήταν η πορεία μας και ο θρίαμβός μας. Ποτέ στη ζωή μας δεν ελπίζαμε ότι θα μπορέσουμε να κάνουμε τόσα πολλά για την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την κατανόηση των ανθρώπων, όσα κάναμε τώρα κατά λάθος.

Τα λόγια μας, η ζωή και ο πόνος μας δεν είναι τίποτα. Ο θάνατός μας – ο θάνατος ενός παπουτσή κι ενός φτωχού ψαρά – είναι το παν για μας! Η τελευταία στιγμή μας ανήκει – η θανάσιμη αγωνία είναι ο θρίαμβος μας…

 

Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ο ΕΡΓΑΤΗΣ, όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου, στις 10 Αυγούστου 1927…

ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΑΚΚΟ ΚΑΙ ΒΑΖΕΝΤΙ

ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ Σ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Ο ΣΑΚΚΟ ΚΙ Ο ΒΑΖΕΝΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ
(ήταν 13 μέρες πριν την εκτέλεση τους)

Ανάμεσα σε άλλα το άρθρο γράφει:

Το πρωτοφανές έγκλημα της Αμερικανικής δικαιοσύνης που επιμένει να θανατώσει δυο εργάτες συνειδητούς χωρίς καμιά αφορμή και των οποίων η αθωότητα για ότι τους κατηγορούν αποδείχτηκε πανηγυρικά στο δικαστήριο της Μασαχουσέτης, κρατεί σ αναβρασμό το προλεταριάτο όλου του κόσμου.

Τεράστιες διαδηλώσεις συγκροτήθηκαν σ όλες τις πόλεις της Αμερικής κι οι διαδηλωτές εργάτες αποδοκίμασαν με τον εντονότερο τρόπο το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα της Αμερικανικής μπουρζουαζίας.

Εκεί που οι διαδηλώσεις πήραν αγριότερο χαρακτήρα ήταν στη Νέα Υόρκη, Βαλτιμόρη, Φιλαδέλφεια κ.λ.π. Οι εργάτες επιτέθηκαν και εναντίον της αστυνομίας.

Στη Νέα Υόρκη όλα τα κυβερνητικά γραφεία και τα σπίτια των επισήμων φυλάττονται από ισχυρά τμήματα στρατού. Στη Φιλαδέλφεια και στη Βαλτιμόρη ρίχτηκαν βόμβες εναντίον κυβερνητικών κτηρίων. Στο Μπουένος Αϊρες κηρύχτηκε γενική απεργία.

Σήμερα μια φωνή ακούγεται στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο: Αγώνας για την ζωή των συντρόφων Σάκκο και Βανζέτι.

(Από τη συλλογή ντοκουμέντων του ΚΚΚ, εκδόσεις Ινστιτούτο Ερευνών Προμηθέας)

Leave a Reply