Αντιφασιστικός-αντικατοχικός αγώνας στην τουρκοκυπριακή κοινότητα

top, Αναλύσεις

Τις πρώτες μέρες του 2018, το κατοχικό καθεστώς στην βόρεια Κύπρο, με απόφαση του υπουργικού του συμβουλίου, χαρακτήριζε ως τρομοκρατικές, κουρδικές οργανώσεις όπως το ΡΚΚ, το PYD, το ΥPG, το YPJ, αλλά και οργανώσεις της τουρκικής αριστεράς όπως το DHKP-C, το TKP/ML και άλλες, λειτουργώντας έτσι ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης Ερντογάν και σαν ένα προτεκτοράτο του τουρκικού κράτους.

Λίγες μέρες αργότερα, οι επιθέσεις φασιστών ενάντια σε προοδευτικούς ανθρώπους στην τουρκοκυπριακή κοινότητα μετά από κάλεσμα του Ερντογάν, επιβεβαίωναν με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι το τουρκικό κράτος προσπαθούσε να επιβληθεί ολοκληρωτικά, αλλά και να φιμώσει κάθε φωνή αμφισβήτησης και αντίστασης.

Αφορμή στάθηκε ένα δημοσίευμα στην εφημερίδα «Αφρίκα» (η πιο μαχητική αντικατοχική φωνή στον ημερήσιο τύπο της τ/κ κοινότητας) σχετικά με την εισβολή της Τουρκίας στο Αφριν και τις επιθέσεις κατά των Κούρδων.  Ο τίτλος ήταν αρκετός για να εξοργιστεί ο Ερντογάν και να δώσει το έναυσμα για την επίθεση: «Άλλη μια επιχείρηση κατοχής από την Τουρκία». Ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε:

Στην ΤΔΒΚ (τουρκική δημοκρατία βόρειας Κύπρου)  μια χυδαία εφημερίδα με κακοήθεια έκανε σήμερα έναν τίτλο. Εγώ καλώ τους αδελφούς μου να αντιδράσουν. Λέει ότι ο τουρκικός στρατός μετά την Κύπρο έκανε άλλη μια κατοχή. Τι ανήθικο είναι αυτό, τι αηδιαστικό. Οι αδελφοί μου της ΤΔΒΚ πρέπει να δώσουν την απαραίτητη απάντηση σε αυτή τη στάση».

Την επόμενη μέρα (22 Ιανουαρίου) από το πρωί ξεκινούν οι επιθέσεις των φασιστών. Αρχικά συγκεντρώνονται έξω από τα γραφεία της εφημερίδας μετά από κάλεσμα εθνικιστικών οργανώσεων και κομμάτων, κυρίως έποικοι ακροδεξιοί φωνάζοντας συνθήματα και βρίζοντας τους εργαζόμενους της εφημερίδας. Στοχοποιούσαν ιδιαίτερα τον Σενέρ Λεβέντ, εκδότη της εφημερίδας, που στο παρελθόν είχε δεχθεί ακόμα και δολοφονικές επιθέσεις, με αποκορύφωμα τους πυροβολισμούς εναντίον του από τους Γκρίζους Λύκους πριν λίγα χρόνια. Με την ανοχή και συγκάλυψη των μπάτσων αρχίζουν να ρίχνουν μπουκάλια και πέτρες ενώ επιχειρούν να εισβάλουν μέσα στα γραφεία.

Ο Σενέρ Λεβέντ που ήταν εκεί περιγράφει πως έζησαν την επίθεση:

Εκείνοι που έκαναν κομμάτια τα τζάμια μας αναρριχούνται στο μπαλκόνι, στα παράθυρα για να μπουν μέσα. Και μπαίνουν μέσα. Οι φίλοι λένε πανικόβλητοι: «Έρχονται να σε σκοτώσουν». Έχω ένα πιστόλι. Με άδεια. Το είχα πάρει όταν δεχτήκαμε πυροβολισμούς. Έβαλα τη γεμιστήρα. Το όπλισα. Περιμένω. Ακριβώς εκείνη την στιγμή η αστυνομία (που τόση ώρα παρακολουθούσε απαθής) μπαίνει μέσα και εμποδίζει εκείνους που εισήλθαν στην εφημερίδα. Αμυνόμαστε. Στοιβάζουμε τις καρέκλες και τα τραπέζια πίσω από την πόρτα. Παίρνουμε θέση μπροστά στα παράθυρα. Η υστερία του λιντσαρίσματος που άρχισε στις 9 το πρωί διαρκεί μέχρι τις δώδεκα.

Το βράδυ κι αφού έγινε γνωστό ότι οι φασίστες είχαν σκοπό να επιτεθούν ξανά,  πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στον χώρο έξω από τα γραφεία, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 200 άτομα από την ευρύτερη τουρκοκυπριακή αριστερά, αλλά και ελληνοκύπριοι/ες αλληλέγγυοι/ες.

Οι σύντροφοι ήταν έτοιμοι να αποτρέψουν νέα επίθεση των φασιστών που επιχειρούσαν ξανά να προσεγγίσουν τον χώρο. Ακούστηκαν έντονα τα συνθήματα, «Όλοι μαζί ενάντια στο φασισμό», «Αγώνας, αλληλεγγύη, ενότητα», «Η ειρήνη στην Κύπρο δεν μπορεί να εμποδιστεί».

Ο Σενερ Λεβεντ ήταν εκεί και δήλωσε: Είτε μαζί θα σταθούμε απέναντί τους, είτε αυτοί θα συνεχίσουν ακόμα πιο βίαια.

Ήρθε πλέον η ώρα της σοβαρής αντίστασης, είπε ο Σενέρ Λεβέντ επικρίνοντας ότι κανένα πολιτικό κόμμα δεν έκανε μια δήλωση έναντι των όσων ανέφερε ο Ερντογάν. Σημείωσε ότι από τότε που εκδίδει την εφημερίδα γράφει ότι η Κύπρος είναι υπό κατοχή.

Στοχοποιώντας εμένα, στοχοποιήθηκαν οι Τ/κ και ενάντια σε αυτό θα πρέπει να ενώσουμε την φωνή μας, ανάφερε.

«Δεν πρέπει να φοβόμαστε, δεν φοβόμαστε, είμαστε εδώ. Θα έρθουν το ξέρουμε. Και απόψε, και αύριο, για να φέρουν σε πέρας το καθήκον τους που είναι να μας σηκώσουν από δω, να φιμώσουν την εφημερίδα. Αυτό θέλουν».

Τελικά περίπου 50 γκρίζοι λύκοι συγκεντρώθηκαν σε σημείο κοντά στα γραφεία, αλλά δεν μπόρεσαν να πλησιάσουν, ενώ δεν έγινε κάποια σύγκρουση, αφού μπάτσοι μπήκαν στην μέση.

Τέσσερις μέρες αργότερα, την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου, πραγματοποιήθηκε πορεία μετά από κάλεσμα συνδικάτων και  οργανώσεων της τουρκοκυπριακής αριστεράς, ως απάντηση στις επιθέσεις και την τρομοκρατία που προσπαθούσαν να επιβάλουν φασίστες και παρακρατικοί.

Η συμμετοχή ήταν ιδιαίτερα μαζική και δυναμική, καθώς πέντε χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους σε μια οργισμένη διαδήλωση που είχε έντονα αντιφασιστικό χαρακτήρα. Το εργατικό και λαϊκό κίνημα στην τ/κ κοινότητα έδειξε πως είναι αποφασισμένο να αντισταθεί και να τσακίσει τις παρακρατικές επιθέσεις. Η επιτυχία της κινητοποίησης γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν αναλογιστεί κανείς τις συνεχείς απειλές που γίνονταν τις προηγούμενες μέρες από φασίστες ότι θα επιτεθούν στην πορεία, αλλά και τις πληροφορίες ότι μπάτσοι και στρατός ήταν έτοιμοι να επέμβουν αν η διαδήλωση βγει εκτός ελέγχου. Σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν στήριξε την πορεία, κι όμως ήταν από τις πιο μαζικές τα τελευταία χρόνια.

Οι επίσημοι διοργανωτές (συνδικαλιστική πλατφόρμα) προσπάθησαν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους ορίζοντας πλαίσιο συνθημάτων αφού δεν ήθελαν να έρθουν σε σύγκρουση με τις κατοχικές αρχές που έδωσαν εντολές να μην επιτραπούν συνθήματα ενάντια στην τουρκική κυβέρνηση και την στρατιωτική επιχείρηση στην Συρία.  Όμως αρκετές οργανώσεις αλλά και ο κόσμος στη μεγάλη του πλειοψηφία δεν υπάκουσαν στις εντολές στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν θα τους φιμώσουν με κανένα τρόπο.

Ούτε η συνεχής δυνατή βροχή πτόησε τους χιλιάδες διαδηλωτές που ήταν στους δρόμους πάνω από δύο ώρες. Μάλιστα μετά το τέλος της προκαθορισμένης διαδρομής, με πρωτοβουλία οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, αρκετοί κατευθύνθηκαν προς τα γραφεία εθνικιστικού κόμματος  που στεγάζονται και οι γκρίζοι λύκοι, φωνάζοντας αντιφασιστικά συνθήματα. Οι φασίστες δεν τόλμησαν να βγουν από τις τρύπες τους ούτε εκείνη την στιγμή.  Οι σύντροφοι ακολούθως κατέληξαν έξω από τα γραφεία της εφημερίδας Αφρίκα, φωνάζοντας συνθήματα όπως δολοφόνε Ερντογάν, τέλος στην εισβολή, ο τουρκικός στρατός να φύγει από την Κύπρο.

Τα γεγονότα αυτά έδειξαν ότι μόνο ένα μαζικό ακηδεμόνευτο δικοινοτικό κίνημα μπορεί να ανατρέψει την υφιστάμενη κατάσταση στην Κύπρο στην προοπτική για την απελευθέρωση από ιμπεριαλιστές αλλά και ντόπιους δυνάστες.

Bandiera

(το κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο έντυπο Έφοδος στον Ουρανό που εκδίδεται στην Αθήνα από την συντροφική ομάδα Ταξική Αντεπίθεση)