Αλληλεγγύη στον αγώνα των εκπαιδευτικών

top, Αναλύσεις

Εξορθολογισμός της παιδείας ή παραλογισμός;

Η επίθεση που δέχονται οι εκπαιδευτικοί από το κυπριακό αστικό κράτος, έδειξε δυστυχώς για ακόμα μια φορά την αδυναμία μεγάλης μερίδας της κυπριακής κοινωνίας για κριτική και ορθολογική σκέψη σε σχέση με την κοινωνική πραγματικότητα.

Αρκετοί θεωρούν την επίθεση του κυπριακού κράτους προς τα εργασιακά κεκτημένα των εκπαιδευτικών ως δικαιολογημένη, καθότι αντιλαμβάνονται τους εκπαιδευτικούς σαν μια προνομιούχα μερίδα των Κυπρίων εργαζομένων. Προνομιούχα μερίδα καθώς, για παράδειγμα, πληρώνεται χωρίς να δουλεύει τους καλοκαιρινούς μήνες.

Είναι γεγονός πως οι εκπαιδευτικοί απολαμβάνουν μερικά προνόμια που δεν απολαμβάνουν οι υπόλοιποι Κύπριοι εργαζόμενοι (χωρίς να λογαριάζουμε όμως τις ιδιαίτερες δυσκολίες που συνεπάγεται το να είσαι εκπαιδευτικός, όπως τις ώρες προετοιμασίας των μαθημάτων, του διορθώματος, των συναντήσεων με γονείς κοκ).

Είναι όμως αυτό λόγος για να απαιτούμε την κατάργηση αυτών των προνομίων, αυτών των εργασιακών κεκτημένων, των εκπαιδευτικών; Είναι (ορθο)λογικό σαν εργαζόμενοι να στηρίζουμε την επίθεση του αστικού κράτους στα εργατικά κεκτημένα άλλων εργαζομένων; Έχουμε να κερδίσουμε κάτι σαν εργαζόμενοι αν για παράδειγμα, οι εκπαιδευτικοί δουλεύουν περισσότερες ώρες με τον ίδιο μισθό που λαμβάνουν σήμερα;

Όχι, δεν έχουμε να κερδίσουμε τίποτα απολύτως. Αντιθέτως, έχουμε να χάσουμε. Και εδώ έγκειται ο παραλογισμός όσων εργαζομένων, υποστηρίζουν το αστικό κράτος ενάντια στα δικά τους αντικειμενικά συμφέροντα.

Η επιδείνωση των συνθηκών εργασίας των εκπαιδευτικών δεν συνεπάγεται ουδεμία βελτίωση των συνθηκών εργασίας των υπόλοιπων εργαζομένων. Τα λεφτά που θα εξοικονομήσει το κράτος από την επίθεσή του στη δημόσια παιδεία δεν θα δοθούν πίσω στους εργαζομένους, αλλά θα χρησιμοποιηθούν για να αποπληρωθούν τα αίσχη της αστικής τάξης με το Συνεργατισμό, την Ολυμπιακή ασφαλιστική κοκ.

Το μόνο που ‘κερδίζουν’ ουσιαστικά όσοι εργαζόμενοι εναντιώνονται στον αγώνα των εκπαιδευτικών είναι η ικανοποίηση του φθόνου τους προς αυτούς, καθώς η εργασιακή εκμετάλλευση που θα υφίστανται οι εκπαιδευτικοί θα είναι πιο κοντά στο μέγεθος της εκμετάλλευσης που υφίστανται οι ίδιοι.

Αντί να ζητούμε δηλαδή τα αυτονόητα, όπως, μείωση του υπάρχοντος διδακτικού χρόνου των εκπαιδευτικών ούτως ώστε να διοριστούν κάποιοι από το πλήθος αδιόριστων εκπαιδευτικών και να μειωθεί η ανεργία, αντί να ζητούμε και οι υπόλοιποι Κύπριοι εργαζόμενοι καλύτερες συνθήκες εργασίας ούτως ώστε το εργασιακό μας καθεστώς να πλησιάσει αυτό των εκπαιδευτικών, ζητούμε να χάσουν οι εκπαιδευτικοί αυτό που δεν έχουμε εμείς;

Αν δεν συσπειρωθούμε αλληλέγγυα προς τους εκπαιδευτικούς, όχι μόνο δεν θα κερδίσουμε κάτι, αλλά αντιθέτως θα χάσουμε. Και αυτό γιατί αν δεν αντισταθούμε σήμερα στην επιθετική και αυταρχική πολιτική λιτότητας του κυπριακού κράτους, εμείς θα είμαστε τα αυριανά της θύματα.

Ασφαλώς, η έλλειψη ή η αδυναμία εξάσκησης κριτικής ορθολογικής σκέψης από την πλειοψηφία της κοινής γνώμης είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας του κυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος, ιδιωτικού και δημοσίου. Ένα αποτέλεσμα που βολεύει ασφαλώς το αστικό κράτος και την τάξη που αυτό προστατεύει, καθώς έτσι μπορεί να δημαγωγεί αποτελεσματικά ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων, χωρίς σημαντική κοινωνική αντίσταση. Άρα, το κυπριακό κράτος σίγουρα δεν ενδιαφέρεται για την ποιοτική αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας, και οι πράξεις του δεν στοχεύουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Οφείλουμε σαν εργαζόμενοι να σταθούμε μαζικά στο πλάι των εκπαιδευτικών, καθώς τα εργασιακά συμφέροντα των δεύτερων είναι και δικά μας εργασιακά συμφέροντα. Και μακροπρόθεσμα, οφείλουμε σαν εργαζόμενοι να πάρουμε στα χέρια μας την παιδεία του τόπου, καθώς είναι εμείς που έχουμε να κερδίσουμε από την αναβάθμιση της, όχι το κράτος.

Υπάρχουν φυσικά και αρκετά οργανωμένα σύνολα και κοινωνικές ομάδες που στηρίζουν αυτόν τον αγώνα και μπορούν να δώσουν μεγάλη δυναμική και νικηφόρα προοπτική. Είναι σύσσωμες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, συντονιστικά των μαθητών, σωματεία και φορείς που κάνουν πράξη την κοινωνική αλληλεγγύη δηλώνοντας πως θα είναι και στον δρόμο στο πλευρό των εκπαιδευτικών.

Την τρίτη όλοι/ες πρέπει να είμαστε στην κινητοποίηση που οργανώνουν οι εκπαιδευτικές οργανώσεις με πορεία διαμαρτυρίας προς το προεδρικό. Η προσυγκέντρωση θα είναι ώρα 18:00 έξω από την ΠΑΣΥΔΥ.

Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο
αυτόν τον σαρδανάπαλο
να μου τον φέρετε στο στρώμα
που λέει στους χουσμεκιάρηδες
που λέει στους μεσιακάρηδες
ότι δικό τους είν’ το χώμα.

Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο
αυτόν τον σαρδανάπαλο
να σταματήσει πια να δασκαλεύει
με λόγια σαν και τούτα της φωτιάς
πως όποιος για το δίκιο δεν παλεύει
θα ζει και θα πεθαίνει σαν ραγιάς.

Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο
αυτόν τον σαρδανάπαλο
που κατσαπλιάδες έχει γύρω,
παράδες θα γεμίσετε
το στόμα αν του κλείσετε
που τάζει στου κολίγους κλήρο.

Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο
αυτόν τον σαρδανάπαλο
να σταματήσει πια να δασκαλεύει
με λόγια σαν και τούτα της φωτιάς
πως όποιος για το δίκιο δεν παλεύει
θα ζει και θα πεθαίνει σαν ραγιάς