Για το “Success story” της κυπριακής οικονομίας

top, Κείμενα

«Η οικονομία μας ανακάμπτει με τους καλύτερους οιωνούς και επιβεβαιώνεται.»
Νίκος Αναστασιάδης – Πρόεδρος Κυπριακής Δημοκρατίας

«Κλείνει ουσιαστικά ένας κύκλος και δικαιώνει τις προσπάθειες των συμπολιτών μας και των παραγωγικών δυνάμεων. Δικαιώνει όμως και τις δύσκολες αποφάσεις που κληθήκαμε να λάβουμε και συγκεκριμένα τις αποφάσεις για τη Συνεργατική, που αποτελούν σύμφωνα με οίκο αξιολόγησης τον βασικό λόγο της αναβάθμισης.»
Χάρης Γεωργιάδης – Υπουργός Οικονομικών

«Οι θυσίες των πολιτών και η συνετή πολιτική της κυβέρνησης έφεραν καρπούς.»
Αβέρωφ Νεοφύτου – Πρόεδρος ΔΗΣΥ

Έξι χρόνια μετά, ο οίκος αξιολόγησης “Standard & Poors” αναβάθμισε τη κυπριακή οικονομία σε υψηλότερη επενδυτική βαθμίδα, καθώς ο ίδιος οίκος το 2012, την είχε υποβαθμίσει στην κατηγορία «σκουπίδια» (junk). Επαναφέροντας την Κύπρο στην «κανονική» κατηγορία, οδήγησε τους κυβερνώντες να εξαγγείλουν μέσα σε πανηγυρικό πνεύμα την σωστή πολιτική που κινήθηκαν ως σήμερα.

Σε αντίστοιχο κλίμα αισιοδοξίας φαίνεται να βρίσκονται και οι δυο (πλέον) συστημικές μας τράπεζες, καθώς αυτό το καλοκαίρι έκαναν το μεγάλο βήμα προς την «σταθερότητα» και την «ανάπτυξη». Η Τράπεζα Κύπρου αναβαθμίστηκε με την προοπτική πώλησης των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (ΜΕΔ) ύψους 3δις, ενώ η Ελληνική Τράπεζα, με κρατική επιχορήγηση 2,6 δις και συγχώνευση του καλού τμήματος του Συνεργατισμού, έλαβε τις ευλογίες της από την ΕΕ και βαίνει πλέον εμπρός.

Από την μεριά της η κυβέρνηση παρουσιάζει την αναβάθμιση του δημόσιου ομολόγου από τους οίκους αξιολόγησης ως υπέρτατη επιτυχία της. Ισχυρίζεται οτι μέ την έξοδο της Κύπρου στις αγορές, θα μπορεί να διαπραγματευτεί καλύτερο επιτόκιο μέσω της αναβάθμισης του δημοσίου ομολόγου. Αυτό όμως που αποκρύπτει είναι ότι θα δανειστεί να πάρει νέο δάνειο με στόχο να αποπληρωθεί προηγούμενο δάνειο, οδηγώντας σε ένα φαύλο κύκλο χρέους. Ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί να οικειοποιηθεί σε επικοινωνιακό επίπεδο την αναβάθμιση της οικονομίας από τους διεθνής οίκους ως κάτι θετικό, τα ίδια τα στοιχεία του κράτους την ξεγυμνώνουν.

Το 2016 η Κύπρος βγήκε «εκτός» μνημονίου και τα ΜΜΕ, η κυβέρνηση και οι θεσμικοί φορείς διατυμπάνισαν, τόσο στον εσωτερικό όσο και στην ΕΕ, ότι η Κύπρος κατάφερε να βγει από το μνημόνιο, επομένως και από την κρίση. Όλο αυτό αποτελεί ένα ψέμα καθώς οι μνημονιακοί έλεγχοι ονομάστηκαν μετα-μνημονιακοί έλεγχοί και οι υποχρεώσεις του μνημονίου εφαρμόζονται ακόμα και σήμερα (Βλ. αποκρατικοποίηση Συνεργατισμού).

Επίσης μας αποκρύπτουν το γεγονός ότι τώρα αρχίζουμε να το πληρώνουμε το κύριο μέρος του δανείου, καθώς μέχρι σήμερα πληρώναμε μόνο τους τόκους.
Το δημόσιο χρέος σε απόλυτους αριθμούς αυξήθηκε από 18δις σε 20δις, όπως επίσης και το χρέος έναντι του ΑΕΠ σήμερα είναι ψηλότερο από το 2013. Το ιδιωτικό χρεος επίσης βρίσκεται στα ψηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη και ούτε με συγχωνεύσεις τραπεζών, ούτε με πώληση των «ΜΕΔ» φαίνεται να ελαττώνεται.

Είναι τραγικό όταν το κράτος χρησιμοποιεί τόσο χαμηλού επιπέδου επικοινωνιακά παιχνίδια, παιχνίδια που ταυτόχρονα δεν μπορεί ούτε με τα ίδια του τα στοιχεία να αποδείξει, ενώ παράλληλα από την πλευρά των καταπιεσμένων, να αναπαράγεται μια μεταφυσική πίστη πως «όλα θα πάνε καλά». Είναι φανερό ότι στην κοινωνία υπάρχει παντελής έλλειψη αντικαπιταλιστικού και ταξικού λόγου. Ενός λόγου που θα μπορούσε να υποδείξει το ψεύδος του «κοινού συμφέροντος» και της «εθνικής οικονομίας» ως μιας διαταξικής κοινότητας συμφερόντων. Να ξεσκεπάσει τα συγκαλυμμένα αντικρουόμενα συμφέροντα της εργατικής τάξης με του κεφαλαίου και να εξοπλίσει συνειδησιακά τους εκμεταλλευόμενους και την κοινωνική βάση.

Οι οικονομικούς δείκτες, το μόνο που μπορούν να μετρήσουν είναι την οικονομική κατάσταση ενός κράτους στοχεύοντας προπαγανδιστικά, σε ένα ανύπαρκτο «εθνικό συμφέρον». Σε ένα κόσμο με εμφανή συγκρουόμενα συμφέροντα, τόσο μεταξύ του κόσμου της εργασίας και του κόσμου των αφεντικών, όσο και των αφεντικών αναμεταξύ, το «κοινό καλό» παρουσιάζεται ως ένα ιδεολόγημα που συγκαλύπτει σχέσεις ανισότητας και κυριαρχίας.

Bandiera