Πορείες για μια ταξική Πρωτομαγιά σε Λευκωσία και Λεμεσό

top, Δράση

Στην Λεμεσό πορευόμαστε μαζί με τους Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες και εργάτες για μια διεθνιστική ταξική πρωτομαγιά. Προσυγκέντρωση ώρα 10:00 το πρωί στο οίκημα της Κουρδικής κοινότητας, οδός Ναυαρίνου 10.

Στην Λευκωσία συμμετέχουμε στην δικοινοτική πορεία που θα καταλήξει στο γήπεδο στην νεκρή ζώνη μετά το Λήδρα Πάλας. Προσυγκέντρωση ώρα 17:00 στην πλατεία Σολωμού, στα λεωφορεία.

Η φετινή πρωτομαγιά να γίνει εφαλτήριο για την λαϊκή αντίσταση και ταξική αντεπίθεση ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο που δολοφονούν την εργατική τάξη με τις άθλιες εργασιακές συνθήκες και την εκμετάλλευση που επιβάλουν, με αποτέλεσμα την πρωτοφανή αύξηση των θανάτων στους χώρους δουλειάς τον τελευταίο χρόνο στην Κύπρο.

Εκφράζουμε την οργή μας για τις μαζικές δολοφονίες των μεταναστριών εργατριών από τον Ελληνοκύπριο στρατιωτικό, δολοφονίες που έμειναν θαμμένες στην σιωπή για καιρό, λόγω της συγκάλυψης των κρατικών μηχανισμών, ενδεικτικό για την σαπίλα του θεσμικού ρατσισμού που προωθεί ένα μεσαιωνικό καθεστώς υπερεκμετάλλευσης των ξένων εργατριών και γενικά των μεταναστών, με μισθούς πείνας, χωρίς δικαιώματα, ακόμα κι αν εξασφαλίσουν άδεια παραμονής, έτσι ώστε να μεγαλώσουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές.

Παλεύουμε μαζί με τους πρόσφυγες και μετανάστες εργάτες, γιατί οι πολιτικές που τους ρίχνουν μακριά από τον τόπο τους, βουλιάζουν και μας στην φτώχεια και την ανεργία. Βαδίζουμε και αγωνιζόμαστε μαζί και με Τουρκοκύπριους συντρόφους που δίνουν την δική τους μάχη στο κατοχικό καθεστώς ενάντια στον εθνικισμό και τον ιμπεριαλισμό, για να τσακίσουμε τις πολιτικές που μας κρατούν χωριστά και το σύστημα που τις γεννά.

Μόνο ένα ισχυρό κίνημα εργαζομένων και νεολαίας μπορεί να ανατρέψει τη επίθεση των καπιταλιστών. Για να γίνει αυτό απαιτείται η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, να ηττηθεί ο υποταγμένος συνδικαλισμός και η ξεπουλημένη γραφειοκρατία, να προωθηθεί η αυτοοργάνωση των εργατών. Ταξικό εργατικό κίνημα σημαίνει σύγκρουση με τις πολιτικές του κεφαλαίου και όχι διαπραγμάτευση για το πόσο θα χειροτερέψει η θέση των εργαζομένων.

Οι απεργίες και κινητοποιήσεις των εργαζομένων στη εκπαίδευση, οι αντιστάσεις των οικοδόμων, των εργαζομένων στο λιμάνι και αλλού το τελευταίο διάστημα, δείχνουν ότι οι εργάτες μπορούν να νικήσουν αν πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και παλέψουν μακριά από αντιλήψεις ηττοπάθειας.

Να αμφισβητήσουμε και να πολεμήσουμε το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα που μας δολοφονεί, να παλέψουμε για μια άλλη κοινωνία όπου ο πλούτος θα ανήκει σ αυτούς που τον παράγουν, για ένα κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς αφεντικά.

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑ – ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ