Κείμενο για τα 70 χρόνια ΝΑΤΟ

top, Κείμενα

Συμπληρώνονται φέτος 70 χρόνια από την ίδρυση του ΝΑΤΟ, ενός από τους επιθετικότερους διακρατικούς ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και οργανισμούς. Στις 4 Απριλίου 1949, η συνθήκη ιδρύσεως του υπογράφηκε, στην Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία, το Λουξεμβούργο, η Ιταλία, η Νορβηγία, ο Καναδάς, η Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία αποτέλεσαν τα ιδρυτικά μέλη του οργανισμού.

Ο οργανισμός από ιδρύσεως του ενεργεί ως παγκόσμιος φορέας πολέμων, στρατιωτικών επεμβάσεων, πραξικοπημάτων και πολιτικό-οικονομικών αποσταθεροποιήσεων διάφορων χωρών, προωθώντας τα συμφέροντα των αστικών τάξεων που είναι μέλη του και διασφαλίζοντας το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα. Η ιστορία του είναι συνυφασμένη με τη βαρβαρότητα, το αιματοκύλισμα και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χώρες όπως η Κορέα, το Βιετνάμ, ο Παναμάς, η Χιλή, η Γρανάδα, η Νικαράγουα κ.ά. στο παρελθόν αλλά και στην πρόσφατη ιστορία η Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Λιβύη (όπως και η Συρία η οποία υποφέρει από τις ξένες επεμβάσεις Νατοϊκών κρατών) είναι ανάμεσα στα πολλά θύματα μιας μακράς λίστας.

Πέρα από τα αυτά, η Κύπρος έχει επίσης βιώσει και συνεχίζει να βιώνει την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο εσωτερικό της. Χρησιμοποιώντας το σχήμα της «διπλής ένωσης» καθώς και τη δράση των ντόπιων εθνικιστών ως πολιτικά οχήματα, οι κύκλοι του ΝΑΤΟ επεξεργάστηκαν σχέδια (π.χ. Σχέδιο Άτσεσον) για τον ντε φάκτο διαμελισμό της Κύπρου διαμοιράζοντας την ανάμεσα στις σφαίρες επιρροής δύο νατοϊκών κρατών, Ελλάδας και Τουρκίας, ενεργώντας ως περιφερειακοί φορείς των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Συνεπώς, διασφαλίζοντας τον γεωστρατηγικό έλεγχο της Κύπρου υπό την ευρύτερη ηγεμονία της Δύσης, υπονομεύοντας την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου για την προώθηση των συνολικών τους σχεδιασμών στην Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή.

Το έγκλημα του 1974, ελληνικό στρατιωτικό πραξικόπημα και τουρκική στρατιωτική εισβολή, ενορχηστρώθηκε από τις ΗΠΑ και το Η.Β. που αποτελούν την εμπροσθοφυλακή του ΝΑΤΟ, υλοποιήθηκε από την Ελλάδα και την Τουρκία που είναι κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, καθώς επίσης ο Έκτος Στόλος διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην πραγματοποίηση του.

Στην παρούσα συγκυρία, εισερχόμαστε σε μια περίοδο έντασης σε μια μεταβαλλόμενη περιοχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια και εντατικοιημένες συγκρούσεις. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που εκδηλώθηκε αρχικά στο χρηματοπιστωτικό τομέα και διαπερνά όλη τη σφαίρα της καπιταλιστικής παραγωγής επέτεινε τις αντιθέσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων/κρατών (ΕΕ – ΗΠΑ, ΗΒ – ΕΕ, ΗΠΑ – Γερμανία κ.ά.) εμφανίζοντας ανταγωνισμούς και κλυδωνισμούς στην επιφάνεια του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος.

Στην Κύπρο είμαστε μάρτυρες των ενεργειών της αστικής τάξης για αναβάθμιση του ρόλου της επιχειρώντας να αγκυροβολήσουν την Κύπρο ακόμα πιο στενά στους δυτικούς μηχανισμούς (κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τις ΗΠΑ, αναβάθμιση της χρήσης των Βρετανικών Βάσεων, ένταξη στη PESCO). Επίσης, εντείνονται οι προσπάθειες για τη συγκρότηση μιας τριμερούς συνεργασίας/συμμαχίας μεταξύ Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ σε ενεργειακό, στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο με την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της Μεσογείου να αποτελούν το σημείο σύγκλισης. Μεταξύ άλλων, η τριμερής συνεργασία εξυπηρετεί πλήρως τα γεωπολιτικά συμφέροντα του δυτικού μπλοκ για διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών της Ευρώπης και μείωση της εξάρτησης από το Ρωσικό φυσικό αέριο, ενώ έχει την προοπτική να προκαλέσει σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Μέσα σε αυτό το ζοφερό σκηνικό που διαμορφώνεται ενώνουμε τις φωνές μας με τις ελπιδοφόρες αντιστάσεις των συντρόφων σε Ιταλία, Ελλάδα και αλλού που εκκίνησαν μια αντί-νατοϊκή καμπάνια πραγματοποιώντας κινητοποιήσεις τόσο σε ουσιαστικό όσο και σε συμβολικό επίπεδο, απευθύνοντας το δικό μας κάλεσμα για συμμετοχή σε κοινές δράσεις εναντίον της παρουσίας του ΝΑΤΟ και των κρατών-μελών του στην Κύπρο.

Συγκεκριμένα, θεωρούμε ότι τέτοιες κινητοποιήσεις μπορούν να διασυνδεθούν με τον στόχο της σφυρηλάτησης ενός ταξικού και διεθνιστικού κινήματος, αντί-εθνικιστικού, δικοινοτικού και αντί-καπιταλιστικού στο χαρακτήρα του, που να μπορεί να θέσει το Κυπριακό ζήτημα στη συνολική πολιτική του βάση.

Αυτό επιβάλλεται ώστε να αγωνιστούμε και να αναχαιτίσουμε τις ιμπεριαλιστικές επιβουλές και το διαχωρισμό, για τον επαναστατικό σκοπό της κοινωνικής απελευθέρωσης και της κατάργησης κάθε μορφής εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

  • ΑΜΕΣΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΙΚΩΝ ΒΑΣΕΩΝ
  • ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ
  •  ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΝΑΤΟ – ΗΠΑ – ΕΕ
  • ΝΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΤΕΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΕ
  • ΝΑ ΜΑΤΑΙΩΘΟΥΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
  • ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ
  • ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ – ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΚΥΠΡΟΥ – ΕΛΛΑΔΑΣ – ΑΙΓΥΠΤΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ