Στρατόπεδα Συγκέντρωσης , Διαχείριση του «Μεταναστευτικού»: Η περίπτωση Μόριας

top, Κείμενα

Τα λεγόμενα hotspots, κέντρα φιλοξενίας, κέντρα υποδοχής-ταυτοποίησης ή οποιαδήποτε άλλη φιλολογική χρήση συγκάλυψης των συνθηκών και τον αντιμεταναστευτικό ρόλο που παίζουν αυτοί οι χώροι, για μας δεν είναι τίποτα άλλο από στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων. Κι αν αυτοί οι όροι πέρασαν στην ιστορική μας μνήμη περιγράφοντας μια άλλη εποχή, ας αναλογιστούμε τι άλλο μπορεί να σημαίνει η μαζική παρανομοποιήση, ο αναγκαστικός εγκλεισμός σε άθλιες συνθήκες εξόντωσης και η εντατική καταστολή.

Ένα παράδειγμα τέτοιων στρατοπέδων βρίσκεται στη Μόρια της Λέσβου όπου το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ), με χωρητικότητα γύρω στα 3.000 άτομα, έφτασε να «φιλοξενεί» τον περασμένο χρόνο γύρω στα 7.000 άτομα και φέτος περισσότερους από 12.000 ανθρώπους – ασυνόδευτα, άνδρες και γυναίκες. Από τους 12.000 μάλιστα, σχεδόν οι 5.000 ζουν μέσα στον περίκλειστο χώρο του Κέντρου, ενώ οι υπόλοιποι ζουν σε κτήματα γύρω από τον καταυλισμό.

Δεκάδες περιστατικά στη Μόρια είδαν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια, μεταξύ άλλων, εξεγέρσεις προσφύγων που ζητούν καλύτερους όρους διαβίωσης, μαχαιρώματα μεταξύ των εφήβων, νεκροί εκτεθειμένοι στις ακραίες καιρικές συνθήκες, απόπειρες αυτοκτονίας κ.α. Την περασμένη Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου ξέσπασε φωτιά στο εν λόγω κέντρο στη Μόρια, όπου μετά το ξέσπασμα της, μετανάστες συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις καταστολής.

Οι πληροφορίες που καταφτάνουν είναι γενικότερα συγκεχυμένες όσον αφορά το αν η πυρκαγιά ξέσπασε πριν ή μετά την εξέγερση των προσφύγων στο χώρο. Οι αρχές και τα ΜΜΕ επικεντρώνονται προπαγανδιστικά στις συνέπειες της εξέγερσης και την αιτία της πυρκαγιάς. Με αυτό τον τρόπο αφήνουν να εννοηθεί πως οι ευθύνες βαραίνουν τους ίδιους του μετανάστες ενώ παράλληλα ενισχύουν ρατσιστικά ιδεολογήματα όπως το οτι «εγκληματούν», «δε σέβονται τη χώρα που καταφτάνουν» κοκ.

Σε ανακοίνωση των εργαζομένων στη Μόρια και συγκεκριμένα της Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ Λέσβου, καταγγέλλεται ευθέως η ρίψη δακρυγόνων εναντίον προσφύγων οι οποίοι αρχικά έτρεξαν να βοηθήσουν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. «Οι πρόσφυγες προσέτρεξαν να σβήσουν τη φωτιά και η αστυνομία επιτέθηκε με δακρυγόνα για να τους διώξει, την ώρα που έμπαινε ένα πυροσβεστικό. Αυτό εξόργισε τον κόσμο, ο οποίος επιτέθηκε στο πυροσβεστικό. Έγιναν επεισόδια σε διάφορα σημεία του ΚΥΤ με την αστυνομία…»

Τονίζουμε ότι οι μαζικές ροές μεταναστών στα σύνορα της Ευρώπης από χώρες της Αφρικής και της Ανατολής, δε μπορεί παρά να είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, αφενός με την οικονομική κρίση και τις παγκόσμιές της επιπτώσεις, αλλά κυρίως με τους πολέμους που εκτυλίσσονται στη Μέση Ανατολή και στα περίχωρα. ΝΑΤΟ – Αμερική και ΕΕ συνδράμουν στην αποσταθεροποίηση των χωρών αυτών, άμεσα με «πολέμους εκδημοκράτησης» και εμμέσως με μια παραδοσιακή πολιτική στήριξης εξτρεμιστικών ομάδων και κυβερνήσεων στη περιοχή.

Πολιτική των υπόλοιπων «πολιτισμένων» κρατών, για αντιμετώπιση μιας κρίσης που τα ίδια προκαλούν έμμεσα ή άμεσα, είναι να κρατούν περίκλειστους μετανάστες σε απάνθρωπες συνθήκες χωρίς καμία πρόνοια και ασφάλεια, να τους διώχνουν πίσω στις χώρες τους, από όπου προσπαθούν να γλιτώσουν και να τους κατατάσσουν με τις κρατικές περιοριστικές νομοθεσίες τους στην τελευταία κατηγορία του υποταγμένου πολίτη εάν καταφέρουν να κερδίσουν την πολυπόθητη νομιμοποίησή τους.

Η πολιτική του εγκλεισμού, η απροσπέλαστη διαδικασία της αίτησης για άσυλο και οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, έρχονται να προστεθούν στα νομοθετήματα τα οποία προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποτρέψουν τη ροή των προσφύγων στη κεντρική Ευρώπη, όπου και πολύ πιθανόν να είναι ο τελικός επιθυμητός προορισμός τους για εξεύρεση εργασίας. Ο εγκλεισμός ως πρακτική, είναι μια κρατική στρατηγική πειθάρχησης και εκφοβισμού, τόσο των μεταναστών ώστε να αποτραπεί η είσοδος τους στην χώρα, όσο και των ντόπιων εργατών ώστε να υπενθυμίζει συνεχώς πως όσο υποτιμημένοι και να είναι, πάντα υπάρχουν και χειρότερα.

Ελλάδα και Κύπρος συμμετέχουν σε Ευρωπαϊκές Συνθήκες, που επιβάλλουν την κράτηση των μεταναστών και την εξέταση για τη χορήγηση ασύλου, μόνο στις χώρες στις οποίες καταφθάνει για πρώτη φορά ο αιτητής και αυτό τους αναγκάζει αν μεταναστεύσουν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα να στέλνεται πάλι πίσω (Δουβλίνο 2). Συμφωνία με την Ε.Ε έχει και η Τουρκία για την επαναπροώθηση «παρανόμων» στις χώρες τους. Οι πολιτικές αυτές έχουν από τη μια στόχο να αποτελέσουν ανάχωμα για τη μετανάστευση στην Ευρώπη, τώρα που ο καπιταλισμός έχει πλεόνασμα εργατικής δύναμης, ενώ από την άλλη, δημιουργούν ένα τεράστιο, αναλώσιμο και ανακυκλώσιμο, εργατικό δυναμικό που είναι διατεθειμένο να πουλήσει την εργατική του δύναμη σε εξευτελιστικές τιμές για να καταφέρει να επιβιώσει, είτε νόμιμα είτε παράνομα στη χώρα.

Ο οικονομικός μετανάστης ή ο πρόσφυγας, ακριβώς με την ιδιότητα του εκτοπισμένου εργάτη, έχει για μας κάθε δικαίωμα μετακίνησης σε όποια χώρα επιθυμεί και κάθε δικαίωμα εργασίας αντίστοιχα. Δε μπορεί σε καμία περίπτωση να του αποδοθεί το επίθετο «παράνομος». Κύπρος και Ελλάδα δεν αποτελούν κατ’ ανάγκην τον προορισμό της πλειοψηφίας των μεταναστών, αλλά ένα σταθμό στο δρόμο για τη κεντρική Ευρώπη, στα πλαίσια της αναζήτησης για ασφάλεια και εργασία. Θυμίζουμε ότι και στη Κύπρο λειτουργούν κέντρα «φιλοξενίας, υποδοχής, κράτησης» κλπ στην Κοφίνου, Κοκκινοτριμιθιά και Μενόγεια τα οποία απασχόλησαν τη δημοσιότητα μετά από καταγγελίες για κακομεταχείριση μεταναστών, απεργιών πείνας, διαμαρτυρίες και εξεγέρσεις μεταναστών, κρατούντων και αιτητών ασύλου.

Διαμαρτυρόμενοι μετανάστες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Μενόγεια  Λάρνακας
Η φωτογραφία επισκόπησης είναι από τη φωτιά στη Μόρια της Λέσβου


Αξιώνουμε πως ο καθένας μπορεί να μεταναστεύσει όπου θέλει, ανεξάρτητα με το αν έφυγε από τη χώρα του για οικονομικούς ή μη λόγους και να του δίνονται άρα τα απαραίτητα έγγραφα μετακίνησης που χρειάζεται. Όσοι επιθυμούν να παραμείνουν στις χώρες που καταφθάνουν, θα πρέπει να τους χορηγούνται τα απαραίτητα έγγραφα για πολιτικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα με αυτόματη χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά τους για όσους το επιθυμούν.

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ – ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΗ